نويسندگان و شاعران افغان در ايران هميشه موفق بودهاند؛حتي شايد موفقتر از همنسلان ايراني خود. براي اين موفقيت البته ميتوان دلايل زيادي يافت اما بدون شك يكي از آنها زبان ويژه ادبيات افغاني و نيز نگاه متفاوت آنها به مسائل روز كشورشان است
از مزار سخي بيرون شده، اطراف حرم دوري زدم. حاشيه ديوارهاي نرده اي اطراف حرم، جاي مناسبي است براي بساط دست فروشان، فال گيران، تعويذ نويسان، گداهاي ثابت و سيار حرفه اي و نو دست
نقدي بر مجموعه داستان خروسان باغ بابر خوشبختانه آقاي فخري با نشر اين مجموعه داستان نشان داده است، نويسندهاي است كه ميتواند در عين مشغوليتهاي كاري و اجتماعي، نويسنده اي زنده، ريزنگر، منتقد و متعهد در قبال مسايل اجتماعي و رخدادهاي كشورش باشد.
اولين حسن اين مجموعه اين است كه شعرها در آن به ترتيب زمان سرايش در پي هم آمده اند. و اين لطف بزرگي است در حق خواننده و منتقد كه در جريان روند تكامل شعرها قرار بگيرد. گرچه براي قضاوت در مورد حتي يك شعر بهتر است
اشاره: يكي از كتابهايي كه توسط وزرات اطلاعات و فرهنگ افغانستان، به جرم اشاعه اختلاف قومي در آب افكنده شد «گل سرخ دل افگار»، نوشته محمدجواد خاوري است. نويسندۀ اين كتاب در واكنش به اين عمل چنين نگاشته است:
جامعه افغانستان به تازگی شاهد رویدادی تأسفبار بود یعنی نابود شدن هزاران نسخه کتاب تاریخی، ادبی و دینی به فرمان مسئولان دولتی در ولایت نیمروز. این کار در روز شنبه 4 جوزای 1388 در ولایت نیمروز کشور انجام شد و در آن بیش از سه هزار جلد کتاب که به ناشران و کتابفروشان کشور تعلّق داشت، به رود هلمند افکنده شد.
دویست و چهل و دومین نشست هفته کانون ادبیات ایران به نقد و بررسی مجموعه داستان «گل سرخ دل افگار» نوشته محمّد جواد خاوری، نویسنده افغانستانی اختصاص داشت.
برجستگی و نقطه قوت( و نیز نقاط ضعف) این مجموعه، در دو حوزه «زبان» و «موضوع و بن مایه های داستانی» دیده می شود. از نظر تکنیک های روایت، تیپ ها و شخصیت ها، طرح و ... مجموعه آشار حرف جدیدی برای گفتن ندارد...